Wat kan een vanvoor-in-de-dertiger, braafjes getrouwd met twee kinders, nu voor belangrijks te melden hebben, vraag je je misschien af.
Terecht, de kans is klein dat deze weblog het wereldnieuws zal halen. Als je op zoek bent naar scoops en nieuwtjes, moet ik je dan ook teleurstellen. Het enige dat ik hier te bieden heb is een venstertje, op mijn leven, gedachten enzovoort.

26 april 2013

Hippies

Dat krijg je dus, als het een paar dagen mooi weer is, als liefjesdagen weer helemaal in swung zijn en je ook gewoon geweldig stikkapot doodmoe bent: drie blogs die geschreven moeten worden maar de tijd die schromelijk ontbreekt.
Drie blogs op één weekend dan maar.

Hippies dus. Zo voel ik mij soms. Om de blikken die we krijgen over de keuzes die we maken voor onze Joffrie.

Met stip op één: herbruikbare luiers. Want wie haalt het nu in godsnaam in zijne kop om die vieze vettige luiers te gaan wassen ipv gewoon een goed absorberende pamper (12u droog! hoe fantastisch!) in de restafvalzak te pleuren. Wij dus.
Want a) het is beter voor het milieu. Pampers zijn een petroleumzuiper, en ik weet niet hoe het met u zit, maar de petroleum die we nog hebben zou ik liever voor andere doeleinden aanwenden. Daarnaast heb je de bomen die gekapt worden om pampers te maken (6 bomen per kind per luierperiode, als ik het me goed herinner) én de gigantische berg afval die zo'n kind dan produceert met al die kak- en pispampers. b) Het is beter voor de portemonnee. Een klein rekensommetje leert dat herbruikbare luiers all in om en bij de 500à600 euro kosten. Inclusief wassen, wasmiddel, aankoop van de luiers etc tot je kindje zindelijk is. Wegwerpluiers verdubbelen dat bedrag gemakkelijk. Je voelt het misschien niet zo, want er komt gewoon eens 20 euro bij je boodschappen als je een pak pampers in de kar zwiert, maar uiteindelijk loopt het serieus op. Daarnaast kan je bij herbruikbare luiers ook nog eens besparen als je tweedehands koopt en/of achteraf weer doorverkoopt. c)  Er zijn er zoveel leuke en mooie! Je zou het bijna jammer vinden om zoon/dochterlief een broek aan te doen waardoor die mooie luier verstopt is! Veel leuker om naar te kijken dan die flauwe en fletse tekeningetjes op wegwerpluiers. d) Het is eigenlijk net zo makkelijk als wegwerpluiers aandoen. De tijd van "toespellen" zoals de generatie van mijn mama dat noemt is al lang vervlogen (al kan je natuurlijk als je écht goedkoop wil werken nog altijd gewoon hydrofielluiers gebruiken en die vaststeken met veiligheidsspelden) en drukknopen en velcro hebben het verversen even makkelijk gemaakt als met de plakstrips op een pamper. Zelfs de bomma of de 16-jarige babysit kan het, met een klein klein beetje uitleg. Dus zwier dat excuus maar weg.
En ja, je moet dat wassen. Maar nee, niet na elke vuile luier hoef je een machien te draaien, je bewaart de vuile luiers gewoon in een emmer met water en als die vol is gooi je ze in't wasmachien. Daarna hang je ze op't wasrek en wacht je tot ze droog zijn. Dus ja, je moet dat ook een beetje plannen. Want vooralsnog verkopen ze geen herbruikbare luiers in de nachtwinkel, dus als ze op zijn, zijn ze op en moet je wachten tot ze gewassen en gedroogd zijn. Een emergency-droogkast draaien kan dan helpen, maar't is minder goed voor je luiers.
Ennieweej, voor wie het allemaal eens met eigen ogen wil zien en zelf wil voelen dat dat eigenlijk nog véél zachter en aangenamer aanvoelt dan een pamper, Klein Spook heeft vanaf volgende week een pop up store in Gent. Ga, bewonder en laat je overtuigen, zou ik zeggen. http://www.klein-spook.be

En dan komt nummer twee: de eindeloze lijst aan "hebben we niet nodig" die we produceren als mensen beginnen opnoemen wat je allemaal nodig hebt voor een baby. Een relax? Nee merci, we hebben een park, twee maxi cosi's, draagdoeken, een speelmat en twee mama's. Waarvoor heb je dan nog een relax nodig?
Een babybad. Yep, heel praktisch als je telkens een verschot in je rug wil omdat dat bad ook weer leeg moet, terwijl een klein kind perfect in een gootsteen past. Of in de tummy tub, die wou ik dan weer wel graag.
Een bed- en parkomrander, lakens van 50 euro, van die marteltuigen om babies die nog niet kunnen zitten toch te laten zitten, zijligkussens en zo van die toestanden om platte hoofdjes te vermijden. NEEEEEEEEEE. Bed- en parkomranders zijn misschien mooi, maar vooral gevaarlijk. Als je baby met z'n hoofd tegen de bovenkant bonkt zal die er echt wel mee stoppen als't pijn begint te doen. Ik geef nog geen 50 euro aan lakens voor ons grote bed, laat staan voor een lapje stof voor in een baby-bed. Kindjes zullen wel zitten als ze daar klaar voor zijn. Als babies gemaakt waren om op hun zij te liggen deden ze het wel vanzelf. En die platkop, die groeit er wel weer uit, al helpt het ook om je baby niet continu in park, relax of maxi cosi te leggen maar ook gewoon eens vast te houden. 't Schijnt zelfs dat kinderen dat leuk vinden, affectie.
En zo kan ik nog wel even door, maar ik klink nu waarschijnlijk al betweterig en haterig tegenover mensen die daar anders over denken.
Niet de bedoeling, overigens, ieder brengt z'n kinderen groot op de manier die't best lijkt voor hem/haar, en da's ieders goed recht. Doe vooral wat je wil, maar veroordeel anderen die 't anders willen doen ook niet. Dat probeer ik ook heel hard.

Nummer drie: borstvoeding. Misschien wel het gevoeligste thema van allemaal. Want we gaan met twee borstvoeding geven. Gemakkelijk, want vier borsten in de aanbieding voor onze Joffrie, dus ook 's nachts twee mensen die eten kunnen geven. Ook gemakkelijk wanneer ik terug ga werken en Kristien nog een jaartje thuis blijft. Want ja, we willen ook lang borstvoeding geven. Minstens zes maanden exclusief, en liefst toch tot een jaar of 2. Taboe taboe! Want wie wil er nu een peuter aan z'n borst?! En je gaat die dan toch geen eten meer geven in't openbaar!? En misschien vraagt die dan op de tram plots naar de borst, wat doe je dan? Hetzelfde als mensen doen die flesvoeding geven, zeggen dat hij/zij moet wachten tot thuis, of hebben die standaard een papfles op zak voor als hun peuter plots honger heeft misschien? (inclusief fleswarmer, liefst). En borstvoeding is gewoon het beste voor je kind. Human milk for human babies. Ook hier, alle respect voor de mensen die kiezen voor flesvoeding, maar kom alsjeblief niet vertellen dat flesvoeding tegenwoordig hetzelfde of even goed is als borstvoeding. Want dat is het dus niet. Flesvoeding is in stukjes gehakte koeiemelk, en die antistoffen die babylief van de mama krijgt, die kunnen ze daar nooit in steken. Net als jij geen kalf aan je borst wil, willen wij onze baby niet aan een uier.

Vier: dragen. Wij zijn fan van draagdoeken en -systemen. Getuige de twee draagdoeken op onze geboortelijst, de andere draagdoek die al klaar ligt in de kinderkamer en de manduca die we een paar maanden geleden al kochten. "Je gaat dat kind verwennen." "Die gaat niks anders meer gewoon zijn en lastig zijn als je die niet pakt." Dragen is goed, punt. Een baby heeft huidhonger, is graag dicht bij iemand anders, dat geeft een veilig gevoel. Daarnaast creëert het ook een affectieve band, en is't goed voor de ontwikkeling van de heupjes. Als je geen babybjörn gebruikt, maar don't get me started on that one.

Vijf: slapen. Joffrie gaat bij ons in bed slapen. Nee, dat is niet supermegagigantisch gevaarlijk voor wiegedood. Integendeel. Nee, je gaat daar niet opliggen, tenzij je onder invloed bent van drank, drugs of medicatie. Ja, dat is gemakkelijk, zeker als je borstvoeding geeft en de baby eet nog 's nachts (wat dan al eens wat langer durft te duren dan bij flesvoeding, want borstvoeding verteert sneller en je hebt zo geen klepje om wat meel bij te kieperen zodat babylief wat langer verzadigd is. Helaas...) En inderdaad, dat betekent dus dat er nog wel wat onderbroken nachten zullen volgen, dat babylief laten wenen "want dan leert hij/zij snel dat mama toch niet komt en na een paar lastige nachten is het probleem opgelost en slaapt iedereen door!" geen optie is. Maar babylief laten wenen, dat wil ik ook niet. Niet zolang babylief niet manipulatief kan wenen. Want stel je maar eens voor dat jij dat bent, dat babietje, helemaal alleen in het donker, in een veel te groot bed, en je weent want er is iets. Misschien heb je honger, heb je een vieze luier die je uit wil, of ben je gewoon eenzaam. Wenen is het enige dat je kan doen om dat aan te geven. En dan... komt er niemand. Wat zal je je veilig en geborgen voelen...

Zes: Rapley. Eens Joffrie meer nodig heeft dan mamamelk, hoeven we ook geen babycook. Een stoomkoker hebben we van tupperware, en pureren is niet het plan. Babies kunnen verteren wat ze zelf kunnen eten. En dan bedoel ik dus ook zelf. Dat wil zeggen dat baby al snel zelf een worteltje of een aardappel kan pakken en in zijn/haar mond stoppen, maar erwtjes, dat lukt pas veel later want dat is klein en daarvoor moet je de pincetgreep al goed onder de knie hebben. Je hoeft ook niet alles te pureren, babylief kan perfect zelf instaan voor het vermalen van zijn voedsel tot inslikbare grootte. Zelfs al heeft ie nog geen mond vol tanden. Voor de geïnteresseerden, ik vond een interessante review over de methode van Rapley die dit alles wetenschappelijk ondersteunt en ook een positieve invloed op latere eetpatronen en gezondheid aantoont. Lemme know en ik mail hem wel effe door ;)

En ik denk dat ik daarmee het belangrijkste gehad heb. Ik kan je verzekeren dat het stof genoeg is voor ellenlange discussies met mensen die denken dat we ons kind gaan mishandelen, rare en/of vuile blikken etc. Nu al dwing ik mezelf om me er niets van aan te trekken en vooral niet te discussiëren als het toch geen zin heeft, en gewoon ons eigen ding te doen. Eén ding is zeker, onze Joffrie is nu al ongelooflijk graag gezien, en alle keuzes die we maken vertrekken van daaruit. Zo is dat hopelijk voor elke ouder, en ik hoop gewoon dat iedereen dat kan zien en daarna stopt met oordelen, veroordelen en ook (vooral in het debat fles- vs borstvoeding) zich veroordeeld voelen. Objectieve informatie is er, en ik vind dat iedereen die zou moeten kennen, maar welke keuze je daarna maakt, tant pis. Als iedereen maar gelukkig is met de gemaakte keuze.

Hippie-groet!

3 Comments:

At 18:07, Anonymous trijnewijn said...

nr een: mee eens, al moet ik bekennen dat we bij hupsje wel vaker wegwerp gebruiken dan bij sproeteltje het geval is...
nr twee: ook mee eens, al hebben wij wel zo'n niet-plat-hoofd-kussentje in huis gehaald. Bij sproeteltje zie je na 3 jaar nog steeds dat zijn hoofdje serieus afgeplat is en dat wilden we de jongste besparen(tis nochtans niet dat we die jongen niet genoeg wilden vastpakken, maar die eerste maanden sliep ie gewoon veel meer dan dat ie wakker was. hadden we toen geweten dat zo'n kussentjes bestaan, we hadden het eerder gekocht)
punt drie: borstvoeding rules. Maar bewaak je eigen grenzen en die van jullie joffrie. Je kunt te ver gaan, er is meer dan melk alleen nodig voor een baby en dat is vrij makkelijk uit het oog te verliezen. Sproeteltje had geen zuigreflex en daar heeft 5 maanden professioneel advies/aanleggen/afkolven/afzien nul de botten aan veranderd, maar daarna was ik wel mentaal en fysiek gesloopt. En ondanks alles, was ik diep in mijn hart toch overtuigd dat het wel aan mij moest liggen, want iedereen kan bv geven, niet? Pas na de geboorte van hupsje ben ik echt van dat schuldgevoel verlost. Na 1 keer aanleggen van hupsje wist ik dat sommige kinderen het gewoon niet kunnen. Hij kon het niet, zij wel. Mama's invloed daarop: nihil. Hoe hoger je verwachtingen, hoe dieper je kan vallen als het echt niet lukt en die val, die zou ik iedereen willen besparen, moest dat kunnen. Los daarvan, als het wel lukt, ook na een pijnlijke start voor de mama, is het leuk en makkelijk. Alleen jammer dat zo'n eenjarige al doorheeft hoe ze je trui omlaag moet trekken, want dat is niet zo handig met visite erbij ;-)
vier: als de draagdoek gaat doorzakken, is de ergo baby carrier een superopvolger. Vinden wij toch. De twee grote vinden het makkelijk dragen, de twee kleine vinden het comfortabel zitten.
vijf: samen in het grote bed slapen gevaarlijk? mijn naam is haas en ik weet van niets...
zes: sproeteltje was een moeilijke eter, daar gingen enkel de net niet vloeibare dingen in. hupsje wou liever meteen stukjes eten van mijn bord, om daarna een periode alleen platte puree te willen, om daarna alleen brokjes te eten, om daarna... ach ja, als ze maar genoeg groentjes en fruit binnenkrijgen, kan de manier waarop mij niet veel schelen. Mààr ik heb wel respect voor mensen die er een eigen mening over hebben en bewondering voor hun consequent zijn. Ik vrees dat ik veel van mijn idealen begraven samen met mijn pogingen om sproeteltje aan de borst te doen drinken, ik ben best wel een beetje jaloers op mensen die ze wel nog hebben. Maar om niet te eindigen met zelfmedelijden: en de bakfiets, ontbreekt die niet nog in jullie verhaal? De babboe big krijgt een dikke pluim van ons ;-)

 
At 22:04, Blogger K'nijn said...

Wel een bakfiets zou wel welkom zijn, maar aangezien ze onze fietszakken al pikken wil ik niet weten wat ze met een bakfiets of een fietskar zouden doen... de gang is te smal voor beiden, dus misschien ooit (als we rijk geworden zijn door al dat besparen op wegwerpluiers ;)) een opvouwbare... we'll see!

 
At 22:04, Blogger K'nijn said...

Wel een bakfiets zou wel welkom zijn, maar aangezien ze onze fietszakken al pikken wil ik niet weten wat ze met een bakfiets of een fietskar zouden doen... de gang is te smal voor beiden, dus misschien ooit (als we rijk geworden zijn door al dat besparen op wegwerpluiers ;)) een opvouwbare... we'll see!

 

Een reactie posten

<< Home